Երախտապարտ եմ…

0
180
  Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն Վլադիմիր Ենգիբարյանի անվան բռնցքամարտի մարզադպրոցի տնօրեն Սուրեն Ղազարյանը մեզ հետ զրույցում նշեց, որ բոլորի կողմից մեծ հարգանք վայելող, պատվավոր հայ Կառլեն Լևոնիչի հետ ծանոթության առիթը վերջինիս թոռնիկն է եղել:
  -Նրա մասին,- ասաց պարոն Ղազարյանը,- շատ էի լսել, բայց անձամբ ծանոթ չէի: Մի օր երեկոյան տեսնում եմ, որ մի լավ ընկեր դպրոցի միջանցքում շրջում է և ուզում է ներս մտնի: Այդ նկատելով, նրան ներս հրավիրեցի: Ասաց. <<Թոռանս ուզում եմ բռնցքամարտի պարապմունքի տալ, այդ մարզաձևը սիրում եմ…>>: Ընդունեցինք, բնականաբար, երեխային, որ այնքան աշխույժ ու ժիր երեխա է, մինչև օրս էլ իմ փոքրահասակ պատանիների խմբի լավագույն սաներից մեկն է: Մեծ սպասելիքներ ունենք նրանից: Կառլենը պարապում է Հարութ Նազարյանի մոտ, արդեն երրորդ տարին է: Ահա այդքան էլ, երեք տարի, անմիջական կապ ունեմ Կառլեն Լևոնիչի հետ: 
 Այդ մարդու մեջ միայն մեծ մարդկայնություն, մեծ ընկերասիրություն ու մարդամոտություն եմ տեսել: Շատ օգնող, հասնող, ձեռք մեկնող մարդ է, մանավանդ` սպորտի մեր բնագավառին: Եղել են դեպքեր, երբ դպրոցի առաջնություններում միջոցառումներ անցկացնելիս ֆինանսական խնդիրներ ենք ունեցել, և Կառլեն Լևոնիչը, տեղեկանալով այդ մասին, իր պատրաստակամ օգնությունն է ցուցաբերել մեր սաների սննդի, ճանապարհածախսի և գործուղման այլ ծախսերի հարցում: Առհասարակ, նա իր այդ հրաշալի նկարագրով ու բարի կամեցողությամբ, առատաձեռնությամբ ու վեհանձնությամբ հանրահայտ է: 

    Լավ ընտանիքի հայր է, լավ պապիկ, լավ եղբայր: Նրա մոտ հյուրընկալվելիս, հանդիպել եմ տարբեր բնագավառների, տարբեր բնույթի շատ մարդկանց և, ճիշտն ասած, հաճախ եմ զարմացել, թե ինչպես է իրար գլխի հավաքում, մի սեղանի շուրջ նստեցնում այդքան տարբեր մարդկանց: Հետո ես հասկանում, որ դա հենց ընկերական շրջապատն է, ընկերների լայն շրջանակը, որին համախմբողը, միավորողը Կառլեն Լևոնիչն է` իր զարմանահրաշ էությամբ ու կախարդանքով: Երբևէ չեմ լսել, որ այդպիսի հավաք-հանդիպումների ժամանակ խոսք գնա քաղաքականության, այս կամ այն պաշտոնյայի, որևէ այլ առօրյա դեպքի մասին. ոգին մաքուր ընկերասիրությունն է, մտքի, գաղափարի  ուղղվածությունը: Որքան էլ մեր օրերում դա զարմանալի թվա, ինձ համար շատ ընդունելի է, հաճելի նման միջավայրում գտնվելը: 
     Միջավայր, որտեղ փոխադարձ հարգանքն ու վստահությունն են իշխում, որտեղ լսում են մեկմեկու և հաղորդակցվում բարու, գեղեցիկի հետ: Կառլեն Լևոնիչի առանձնահատկություններից մեկն էլ այն է, որ իր շրջապատում բոլորի նկատմամբ միևնույն վերաբերմունքն ու մոտեցումն ունի, տարբերություն չի դնում ընկերների միջև, նրա համար բոլորն էլ հարազատ ու սիրելի են: Շատ հաճախ զարմանում եմ նրա ուժի, անսահման եռանդի ու ոգեշնչվածության վրա… 
    Հոյակապ հայ մարդ, նվիրյալ հայրենի հող ու ջրին, ընկերությանը, մարդկային բարձր արժեքներին: Թող Աստված նրան երկար տարիների կյանք տա, ամուր առողջություն պարգևի: Առիթից օգտվելով, ուզում եմ նախապես շնորհավորել մեր սիրելի Կառլեն Լևոնիչի 60-ամյա հոբելյանը, որը, թերևս, ոչ այնքան իր, որքան իր ընկերների, հարազատների, մտերիմների ու բոլոր-բոլորի համար կարևոր ու նշանակալից իրադարձություն է: 
    Նա իր ապրած կյանքով, իր էությամբ ու խառնվածքով, իրավամբ, մարդու, ընկերոջ լավ տեսակն է` արժանի ամենավեհ կոչման: Մեծ հայ է, նվիրյալ հայորդի, որ անշահախնդիր, ինքնազոհության աստիճան սիրում է իր հողն ու ջուրը, իր աննման երկիրը… Ճիշտ են ասում, որ պտուղը ծառից հեռու չի ընկնում: Հրաշալի թոռնիկ ունի Կառլեն Լևոնիչը, որ մեր շնորհալի ու խոստումնալից սաներից է: Անպայման մեծ հաջողություններ կունենա կրտսեր Կառլենը մեր ասպարեզում, եթե, իհարկե, շարունակի պարապել ու կատարելագործել վարպետությունը: Դա որպես մասնագետ եմ ասում, քանզի տեսնում եմ նրա նվիրումն ու ձգտումը, ֆանատիզմը: Ուրախ եմ, որ պապն իր հերթին է քաջալերում թոռանը, և Աստված տա, որ բոլոր երեխաներն այդպիսի պապիկ ունենան… 
    Երախտապարտ եմ Կառլեն Լևոնիչին` իր շատ լավ մարդ ու հրաշալի ընկեր լինելու համար…
SHARE